Τι έγινε?
'Οχι Τζέιμς.
Πάμε στο σπίτι. Έλα.
Δεν θέλει να το συζητήσει μαζί μου. Λέει πως δεν είναι τίποτα.
Μα σας λέω γιατρέ, δε μπορούσε να αναπνεύσει.
Δεν μπορώ να βοηθήσω έναν ασθενή που
δεν παραδέχεται πως κάτι συμβαίνει.
Πρέπει να της κάνετε να καταλάβει πως κάτι συμβαίνει.
Θα κάνω ό,τι μπορώ.
Εντάξει... σας πιστεύω.
Κρατάς το χέρι σου επίπεδο έτσι...
Περάστε.
Ο καημένος ο γιατρός δεν ήξερε τι θα αντιμετωπίσει.
Νομίζω πρέπει να πας στο νοσοκομείο να κάνεις εξετάσεις.
Ανοησίες. Δεν έχω καιρό για τέτοια!
Εξ άλλου...
Αυτή η οικογένεια έχει χορτάσει από νοσοκομεία.
'Ισως να μπορούν να βοηθήσουν.
Ξέρω τι μπορούν να κάνουν για μένα.
Είδα τι έκαναν για τον άντρα μου.
'Οχι, Τζέιμς. Δεν μ'ενδιαφέρουν τα νοσοκομεία.
Μ'ενδιαφέρει τι θα φάμε για βραδυνό όμως.
Τι αποφασίσατε να μας πείτε αυτή τη φορά?
Απλό κρυολόγημα?
- Τίποτα δεν αποφασίσαμε. - Μη μου λες ψέματα!
Bαρέθηκα τα ψέμματα των μεγάλων!
Δεν σου λέω ψέματα. Δεν ξέρω τι δεν πάει καλά.
Ο πατέρας θα μας πήγαινε για ψάρεμα, αυτό μας είπε,
σε λίγες εβδομάδες
και πέθανε το επόμενο πρωί!
Δεν ήταν ψέμα, Πήτερ, ήταν η ελπίδα της μητέρας σου.
Για μιά βδομάδα δεν κουνιόταν αλλά εγώ άρχισα να σχεδιάζω το ταξίδι μας.
Ποτέ δεν θα σου πω ψέματα, το υπόσχομαι.
'Οχι! Το μόνο που κάνεις είναι να μου μαθαίνεις να γράφω χαζές ιστορίες!
Kαι να προσποιούμαι πως δεν συμβαίνουν πράγματα, μέχρι...
Δεν θα το κάνω! Δεν είμαι τυφλός! Δεν με ξεγελάτε!
Τι είναι αυτά?
Πήτερ?
Το έργο?
Αγάπη μου ήθελα να δω το υπόλοιπο.
Τώρα τι θα κάνουμε?
Για ένα χαζό κρυολόγημα!
Τζέιμς.
- Θυμάσαι τον κύριο Γκίλμπερτ Κάναν. - Kαλησπέρα.
Ο κύριος Κάναν είναι στην επιτροπή για την καταπολέμηση της κυβερνητικής λογοκρισίας.
Ξέρω ότι έχετε ασχοληθεί και εσείς.
'Ηθελε να σου μιλήσει.
Νόμιζα πως θα γυρνούσες πιο νωρίς.
'Ηταν μεγάλη μέρα Μαίρη.
Ναι.
Αν είχα συνειδητοποιήσει πόσο αργά είναι φυσικά και...
Μάλλον θα ήταν καλύτερα να τα πούμε κάποια άλλη φορά.
- 'Οχι τόσο αργά. - Ναι, καλύτερα.
Θα τα πούμε τότε.
Ευχαριστώ για την υπομονή σας κυρία Μπάρυ.
Kύριε Μπάρυ.
Kαληνύχτα.
Δεν θα πεις τίποτα?
Τι θέλεις να πω?
Αν είμαι περίεργος πόση ώρα είναι εδώ και άργησε ο κύριος Κάναν?
Kαι τι θα πούμε μετά?
"Άργησε όσο κι εσύ Τζέιμς. "
"Πως είναι η κυρία Ντέιβις απόψε?"
Kαι θα είχα φοβερή απάντηση σ'αυτό, ε?
Πως τολμάς?
Δεν είμαστε ένα από τα έργα σου.
Το ξέρω Μαίρη.
Είναι πολύ πιο σοβαρό.
Αλλά δεν είμαι έτοιμος για μια τέτοια συζήτηση τώρα.
Θα τα πούμε το πρωί, ναι? Καληνύχτα.
Kύριε Μπάρυ.
Δεν συμφωνείτε ότι είναι λίγο στενό?
'Οχι.
Είναι τέλειο. Φαρδύ.
- Θα το στενέψουμε και εδώ. - Είναι πολύ σφιχτό εκεί.
- Και μια σανίδα εδώ,να τον ισιώσουμε. - Μάλιστα κύριε Μπάρυ.
Kαι λίγο στους ώμους.
- 'Αψογο. - Εντάξει κύριε.
- Θα είσαι άρρωστος αύριο. - Από απόψε θα είμαι.
Τζέιμς.
'Ηρθες την ώρα του τσαγιού.Θυμάσαι την μητέρα μου, έτσι δεν είναι?
Φυσικά, πως είστε?
Να πάρω το καπέλο σου?
Παιδιά μην τρέχετε μέσα στο σπίτι, θα σπάσετε τίποτα!
Μην κάθεστε μπροστά στην πόρτα.
Θα μπορούσα να σας μιλήσω ιδιαιτέρως κύριε Μπάρυ, πριν φύγετε?
Λίγα λεπτά μόνο.
Πηγαίνετε να παίξετε στον κήπο. Εμπρός.
'Εμπλεξε?
Γιατί και εγώ έχω μείνει μόνος μου με τη γιαγιά και ξέρω πως είναι.
- Πάμε στο γραφείο? - Πήγαινε κι εσύ με τα παιδιά.
Πολύ καλά.
- Ζητάω συγγνώμη που διέκοψα... - Κλείνετε την πόρτα σας παρακαλώ?
Βεβαίως.
Η Σύλβια μου είπε πως της προσφέρατε τις υπηρεσίες του προσωπικού σας.
'Οχι ακριβώς...
Δεν είναι ανάγκη.
Kαλύτερα να αφήσουμε την Σύλβια να το αποφασίσει αυτό.
Εγώ θα αποφασίσω κύριε Μπάρυ.
Bλέπετε, θα μένω κι εγώ εδώ τώρα.
Θα μετακομίσετε?
Θα μείνω εδώ που με χρειάζονται.
Kαι θα κανονίσω τη διαχείρηση του σπιτιού χωρίς τις φιλανθρωπίες σας.
Δεν είναι φιλανθρωπία κυρία Ντού Μάριερ.
Προσπαθώ να βοηθήσω σαν φίλος.
'Εχετε ιδέα πόσο στοίχισε ήδη στην κόρη μου αυτή σας η φιλία?
'Η είστε τόσο εγωιστής?
Ορίστε?
Δεν βλέπετε τι γίνεται όταν μια χήρα, επισκέπτεται το εξοχικό ενός
παντρεμένου άντρα,πώς αλλάζουν όλες οι προοπτικές της για το μέλλον?
Η Σύλβια πρέπει οπωσδήποτε να βρει κάποιον.
Τα αγόρια χρειάζονται έναν πατέρα.
Kαι εσείς καταστρέφετε κάθε ελπίδα αναδιοργάνωσης αυτής της οικογένειας.
Πάντα ήθελα το καλύτερο για αυτή την οικογένεια κυρία Ντού Μάριερ.
Θα τους φροντίσω εγώ.
Εσείς έχετε να φροντίσετε τη δική σας οικογένεια.
Τι προτείνετε?
Προτείνω να προστατέψετε αυτά που έχετε κύριε Μπάρυ.
Αυτό ακριβώς κάνω και εγώ.
'Ημουν σίγουρη για το τι θα έβρισκα εδώ μέσα.
Kάποια μικρή ομολογία στην τελευταία σελίδα...
Δεν έχω ερωτικές σημειώσεις στο ημερολόγιό μου.
'Οχι...
Αλλά κατάλαβες για ποιον μιλάω,σωστά?
Kατά κάποιο τρόπο είναι λίγο παρηγορητικό.
Kατάφερα να σε μάθω επιτέλους.
Δεν ήταν ανάγκη να κλέψεις το ημερολόγιό μου Μαίρη, για να με μάθεις.
Σωστά. Θα μπορούσα να δω τα έργα σου.
'Ημουν απίστευτα αφελής όταν σε παντρεύτηκα.
Φανταζόμουν ότι...
οι έξυπνοι άνθρωποι,εξαφανίζονται σε ένα μυστικό μέρος,
όπου οι καλές ιδέες αιωρούνται όπως τα φύλλα το φθινόπωρο.
Kαι... ήλπιζα τουλάχιστον...
ότι κάποτε... θα με έπαιρνες μαζί σου.
Δεν υπάρχει τέτοιο μέρος.
Υπάρχει.
Η Χώρα του Ποτέ.
Είναι ό,τι καλύτερο έχεις γράψει Τζέιμς.
Kαι είμαι σίγουρη ότι οι Ντέιβις θα λατρέψουν τον κόσμο που έφτιαξες γι'αυτούς.
Απλά εύχομαι να συμμετείχα κι εγώ.
'Ηθελα να συμμετέχεις.
Προσπάθησα.
Μαίρη,
πάντα φανταζόμουν πως θα πηγαίναμε
σε μεγάλες περιπέτειες όταν βρεθούμε μαζί.
Αλλά ήρθαμε σ'αυτό το σπίτι, κι εσύ άρχισες να..., δεν ξέρω...
- ... να αλλάζεις τις θέσεις στα έπιπλα! - Kαι τι ήθελες να κάνω Τζέιμς?
- 'Ελειπες συνέχεια. - 'Εγραφα.
Kαθόσουν στο σαλόνι,και ατένιζες άλλους κόσμους και ήταν σαν να μην υπήρχα!
Κοίτα,δώσ'μου λίγο χρόνο να ολοκληρώσω το έργο μου.
Να τις περάσεις με τη μούσα σου.
Bαρέθηκα να περιμένω Τζέιμς. Bαρέθηκα να δείχνω ανόητη.
Δεν μπορώ να το παρατήσω.
Φυσικά και δεν μπορείς.
Θέλω μόνο να γυρίζεις σε μένα στο τέλος της μέρας.
Να τελειώνεις τις πρόβες και να έρχεσαι σπίτι.
'Οχι άλλες εκδρομές, όχι άλλα απογεύματα στο πάρκο.
'Αν δεν μπορείς να μας δώσεις αυτή την ευκαιρία,
τότε θα πρέπει να το τελειώσουμε.
Και θα το τελειώσω.
Είναι αξιολύπητος.
- Νταντά... Νταντά. - Τι έγινε?
Πρώτα πιάνεις τις πυτζάμες και μετά φτιάχνεις το κρεβάτι.
Με τα πόδια?
Με τα πόδια φτιάχνεις το κρεβάτι και με τα δόντια πιάνεις τις πυτζάμες.
Γιατί αφού είσαι σκύλος δεν έχεις δάχτυλα, σωστά?
Δεν έχω ούτε δόντια!
Ούτε να δω μπορώ, ούτε να αναπνεύσω!
Μόνο μια λαστιχένια μουσούδα έχω!
Μπορούμε να του βρούμε δόντια?
Μπορεί νά'χει τα δικά μου!
Θα σου βρούμε δόντια!
Ας κάνουμε ένα διαλειμματάκι, ε?
Ωραία!
'Ησουν υπέροχος! Τέλειος!
Νομίζω πως είσαι καλύτερος με 4 πόδια παρά με 2!
- Συμφωνώ! - Αλήθεια!
Πές το Τσάρλς. Ρίχτο!
Φαντάσου το λίγο, Τζέιμς.
Νύχτα πρεμιέρας.
Γιατροί, δικηγόροι, επιχειρηματίες με τις γυναίκες τους,όλοι τους κομψοί,
Θα πληρώσουν πολλά λεφτά και θα περιμένουν να δούν θέατρο,
αυτό που εμείς ονομάζουμε θέατρο!
Θ'ανοίξει η αυλαία και θα δούν κροκόδειλους, νεράιδες
και πειρατές και ινδιάνους. Ούτε κι εγώ ξέρω τι είναι!
Κι όμως ξέρεις, Τσάρλς.
- Είσαι ιδιοφυία! - Με παρηγορείς τώρα?
Ξέρεις πόσα χρήματα επένδυσα σ'αυτό το έργο, χρήματα που δεν έχω βρεί ακόμη?
'Ακουσέ με. Τη νύχτα της πρεμιέρας θέλω να κρατήσεις 25 θέσεις.
- Να κρατήσω? - Ναι, 25.
Σκόρπιες! 2 εδώ, 2 εκεί, 3 πάνω...
- Πληρωμένες? - Kρατημένες!
- Θα είναι κρατημένες οι θέσεις Τσάρλς. - Ποιός θα τις πληρώσει?
Θείε Τζέιμς!
Μπορώ να σου πω λίγο,σε παρακαλώ?
Φυσικά.
-25 θέσειςΤσάρλς, μη το ξεχάσεις! - Τζέιμς...
- Θα είναι τέλειο! Φανταστικό! -25 σκόρπιες θέσεις,
- ποιός θα πληρώσει δεν μου είπες. - Δικό σου είναι το θέατρο!
Για τις σκόρπιες θέσεις ποιός θα πληρώσει όμως?
Μα θα είναι πιασμένες Τσάρλς.
Υπέροχα. Πετάω!
Δεν χρειάζεται να το τραβάς τόσο πολύ!
Η μαμά μου ζήτησε να βγάλω τα αγόρια έξω για τ'απόγευμα.
Είπε ότι ήθελε λίγη ησυχία.
Αλλά έτρεμε τόσο που δεν μπορούσε ούτε το τσάι της να τελειώσει!
Δεν είμαι χαζός θείε Τζέιμς. Πρέπει να μάθω την αλήθεια!
Δεν την ξέρω την αλήθεια.
Η μητέρα σου δεν θέλει να μιλάει γι'αυτό.
Πιστεύεις ότι μπορεί να είναι σοβαρό?
Μπορεί.
Ο γιατρός είπε πως χρειάζεται να κάνει κάποιες εξετάσεις.
Τότε να την πείσεις εσύ!
Προσπάθησα αλλά δεν μ'ακούει.
Ειλικρινά πιστεύω πως όλες οι καλές μου προθέσεις
για την οικογένειά σου μόνο ζημιές έχουν προκαλέσει.
Τα έκανα μαντάρα.
Μιλάς για τη γιαγιά,ε?
Σου απαγόρευσε να μας βλέπεις, έ?
Έκανε μεγάλες προσπάθειες και
ίσως να είναι δικαιολογημένη.
Δε φταίς εσύ θείε Τζίμ.
Απλά
δεν θέλει να βλέπει τη μαμά να πονάει.
Για δες!
Kαταπληκτικό!
Το αγόρι εξαφανίστηκε.
Κάπου στα τελευταία 30 δευτερόλεπτα μεγάλωσες!
Εσύ είσαι αυτός που πρέπει να μιλήσει στη μητέρα σου Τζώρτζ.
- Μα δεν ξέρω τι να της πω. - Θα τα πας περίφημα,μιά χαρά.
Kύριε Μπάρυ, συγγνώμη που διακόπτω.
Η Νταντά εξέπνευσε πίσω στα παρασκήνια.
Τι έγινε?
Τα ρούχα μάλλον ήταν πολύ σφιχτά.
Μα είναι δυνατόν?
Τζώρτζ, έρχομαι σε ένα λεπτό!
Σφίχτο λίγο εδώ.
Πάμε.
Να το κρατήσω κι εγώ?
Bέβαια, τράβηξέ το!
Θέλω κι εγώ!
- Περίμενε λίγο. - Kι εγώ!
Τζάκ! Τζάκ! Πιο ψηλά!
- Πρέπει να συγκεντρωθώ! - Σταματήστε παιδιά!
- 'Οχι Μάικλ! - Μη το αφήσεις!
'Οχι!
Τι έγινε?
Θεέ μου, λυπάμαι πολύ.
Τζώρτζ?
Kύριε Μπάρυ?
Η κυρία Ντέιβις θέλει να σας μιλήσει.
Μόνο ο κύριος Μπάρυ.
Εσύ το ενθάρρυνες αυτό?
Τι πράγμα?
Τζέιμς, σε παρακαλώ!
Ξέρεις πολύ καλά.
Ο Τζώρτζ δεν θα τους επιτρέψει να δέσουν το χέρι του,
αν δεν κάνω τις εξετάσεις.
Kατάλαβα.
Τότε θα πρέπει να τις κάνεις.
Γιατί είναι πολύ πεισματάρης ξέρεις.
Ανοησίες.
Δεν πρόκειται να μου πουν κάτι διαφορετικό.
Διαφορετικό?
- Δηλαδή μίλησες ήδη με γιατρό? - Δεν σε αφορά.
Ξέρω ότι υπάρχει περίπτωση το πρόβλημά μου να είναι σοβαρό.
Παρ'όλα αυτά θέλω η ζωή μου να συνεχιστεί κανονικά.
Λοιπόν... θα κάνω τις εξετάσεις
και θα πάρω ότι φάρμακο μου πούνε,
αλλά δεν θέλω να ξέρω για πιό λόγο θα το παίρνω.
Kαι δεν θέλω να ρωτήσεις τίποτε άλλο.
Εντάξει.
Μαίρη?
Πήτερ, μπορείς να βοηθήσεις τον Τζώρτζ
να φτιάξει το μαντήλι του, σε παρακαλώ?
Είναι στο ντουλάπα με τα ασπρόρουχα.
Ναι μαμά.
Τζάκ?
Πρέπει πάντα το πουκάμισο σου να βγαίνει απ'έξω?
Θα το φτιάξεις στο διάλειμμα?
Ναι μαμά.
Δεν πιστεύω να σχεδιάζετε να πάτε κάπου μετά το θέατρο.
Μόνο για λίγο αν προλάβουμε.
Τα εισητήρια!
- Με τα παιδιά? - Τζώρτζ!
Μάλλον.
Μπορείς να δεις αν ο Τζώρτζ έχει τα εισητήρια σε παρακαλώ?
Εγώ θα κοιτάξω στα κομοδίνα!
Σύλβια...
Μητέρα σε παρακαλώ!
Μάικλ, που είναι οι κάλτσες σου?
Περίμενε εδώ, μη κουνηθείς!
ΠΗΤΕΡ ΠΑΝ ΝΥΧΤΑ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
Πιάσε τα πόδια της Τζώρτζ.
Χρειαζόμαστε κι άλλες κουβέρτες.
Πάρτε και τον Μάικλ μαζί σας.
Φαίνεται πολύ χειρότερα απ'ότι όταν είμασταν στο εξοχικό.
Για τις 25 θέσεις, ήρθε κανείς?
'Οχι κύριε. Ακόμα τίποτα.
- Τις ζήτησαν πολλοί? - Μάλιστα κύριε.
Αρχίστε να τις δίνετε!
- Τσάρλς. - Ναι, Τζέιμς?
Είδες καθόλου τους Ντέιβις?
- 'Οχι. Οι 25 θέσεις καλύφθηκαν? - Τα κανόνισα όλα.
Ναι? Ποιούς έχεις καλέσει?
Γιατί όποιος κι αν είναι αποφάσισε μάλλον να μην έρθει!
Οι θέσεις θα καλυφθούν, στο υπόσχομαι.
Εσύ υποσχέθηκες αλλά...
Κύριε Στάνλεϊ!
- Μήπως είδες την οικογένεια Ντέιβις? - 'Οχι κύριε.
Πρέπει να καλέσουμε το γιατρό Μπράιτον.
- 'Οχι μητέρα. Δεν χρειάζεται γιατρός. - Kαι βέβαια χρειάζεται!
Θα σου φτιάξω χαμομήλι,θα σε βοηθήσει να ηρεμήσεις.
Ο Πήτερ είναι εδώ για ό,τι χρειαστείς.
Πήτερ. Πήτερ.
Μπορώ να κάνω κάτι μαμά?
'Οχι καρδιά μου.
Πρέπει να πας στο θέατρο.
- Δεν μπορώ να το κάνω αυτό. - Μπορείς.
Είναι απαραίτητο να πας.
Πρέπει, και να γυρίσεις να μου πείς κάθε λεπτομέρεια.
Σε παρακαλώ.
Μα είναι μόνο ένα έργο μαμά. Δεν έχει σημασία.
- Τι θέλεις? - Βγάλ'το.
Άνοιξέ το.
Ποτέ δεν ήμουν τόσο περήφανη για σένα.
Τελευταία ειδοποίηση κυρίες και κύριοι. Τελευταία ειδοποίηση.
'Εχουμε χρόνο να καλύψουμε τις 25 θέσεις!
- Τσάρλς! - Τι?
- 'Ηρθαν! - Ποιοί?
Kαταλαβαίνεις γιατί άργησαν.
Μικρά ποδαράκια, μεγάλη διαδρομή απ'το ορφανοτροφείο.
Τι κάνουν εδώ?
'Ηρθαν να δουν το έργο! Αυτές είναι οι 25 θέσεις!
Δώσαμε 25 θέσεις σε ορφανά!
Ωραία. Μόλις ολοκληρώθηκε ο εφιάλτης μου.
- Τώρα μπορεί να αρχίσει το έργο σου. - Το δικό σου έργο!
Bάλ'τους στα σκόρπια καθίσματα.
Με συγχωρείτε κύριε.
- Τι όμορφος σκύλος που είσαι! - Ευχαριστώ.
Δεν θα πάω για ύπνο! Δεν θα πάω! Δεν θα πάω!
Νταντά, είναι 6 το απόγευμα ακόμα!
2 λεπτά μόνο!
Σε παρακαλούμε, μόνο ένα λεπτό!
Νταντά, δεν θα μου γαβγίσεις!
Αλήθεια, δεν θα μου γαβγίσεις!
Ποιός είσαι?
Δεν είναι κανείς εκεί.
Μα είδα σίγουρα κάποιον!
Τα παιδιά μου!
Πως είναι?
- Ξεκουράζεται. - Μπορώ να τη δω?
'Οχι κύριε Μπάρυ. Δεν νομίζω ότι πρέπει να σας
συμπεριλαμβάνουμε σε οτιδήποτε γίνεται σ'αυτό το σπίτι!
- Μα θα ήθελε να τον δει! - Σιωπή Τζώρτζ!
Και αφού, όπως ανακάλυψα, το θεωρήσατε σωστό να
κρατήσατε κρυφές κάποιες λεπτομέρειες για την κατάσταση της υγείας της κόρης μου
δεν νοιώθω τύψεις που σας αποκλείω από το σπίτι μου.
- Μα γιαγιά δεν μπορείς... - Πήγαινε πάνω, Τζώρτζ, τώρα!
Δεν μπορείς να με διατάζεις!
Είναι δικό μας το σπίτι, όχι δικό σου!
Επειδή η μητέρα μου χρειάστηκε τη βοήθειά σου τελευταία,
αυτό δεν σου δίνει το δικαίωμα να την ελέγχεις!
Δεν είναι παιδί πιά! Ούτε κι εγώ.
'Αν θέλει να δεί το θείο Τζίμ,
θα τον δει. Kαι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι'αυτό!
Μαμά?
Ναι, καλέ μου.
Τζέιμς.
'Οχι.
Το έργο σου!
Kοίτα πως είναι όλα.
Θα ερχόμουν απόψε αλλά είχα τόσα να κάνω εδώ.
Για να δω, αυτό θέλει μπάλωμα.
4 αγόρια... ένα σωρό μπαλώματα... δεν τα προλαβαίνω!
Δεν έχω το χρόνο για όλα αυτά.
Μη με κοιτάς έτσι Τζέιμς,
με κάνεις να νιώθω τελείως εκτεθειμένη!
Παιδιά,
αφήστε με να μιλήσω για λίγο με τη μητέρα σας. Ευχαριστώ.
Φαίνεται ξέρεις...
- δεν μπορείς να συνεχίζεις να υποκρίνεσαι... - Να υποκρίνομαι?
Εσύ έφερες την υποκρισία σ'αυτό το σπίτι, Τζέιμς.
Εσύ μας έδειξε πως μπορούμε να αλλάξουμε κάποια πράγματα,
μόνο με το να φανταζόμαστε ότι είναι διαφορετικά.
Πολλά πράγματα, Σύλβια. 'Οχι όλα.
Μόνο αυτά που έχουν σημασία.
Προσποιούμαστε εδώ και πολύ καιρό,
ότι είσαι μέλος αυτής της οικογένειας.
Αλλά πλέον σημαίνεις τόσα πολλά για όλους μας, τώρα,
που δεν έχει πια σημασία αν είναι αλήθεια.
Μα ακόμα κι αν δεν είναι αλήθεια
ακόμα κι αν δεν μπορεί να γίνει ποτέ
το έχω ανάγκη να συνεχίσω να προσποιούμαι,
μέχρι το τέλος,
με σένα.
Πως το κάνεις?
Χρειάζεται απλά να κάνεις όμορφες σκέψεις
και εκείνες θα σε ανεβάσουν ψηλά!
Το κάνεις πολύ γρήγορα!
Μπορείς να το κάνεις πολύ σιγά? Μια φορά!
Τώρα το κατάλαβα, Ουέντι.
Πρέπει πρώτα να φυσήξω πάνω σας νεραϊδόσκονη!
Προσπάθησε τώρα.
Δοκιμάστε από τα κρεβάτια.
Κουνείστε τους ώμους σας έτσι και αφεθείτε.
- Πέταξα! - Τέλειο!
Τώρα πιαστείτε χέρι χέρι.
Κοιτάξτε με!
Φεύγουμε!
Πανέξυπνο!
- Σύλβια, μη κινείσαι. - Νιώθω καλύτερα.
'Ηταν άσχημη η μέρα.
Τώρα θέλω να πας πίσω στο θέατρο να βρείς τον Πήτερ...
- Βεβαίως. - Σ'ευχαριστώ.
Είσαι σίγουρη ότι δε θες να κάνω κάτι άλλο για σένα?
Όχι.
Λοιπόν,πάντα ήθελα να πάω στη Χώρα του Ποτέ.
Υποσχέθηκες ότι θα μου πείς γι'αυτή. Θυμάσαι?
Ναι, στο υποσχέθηκα.
Φοβάμαι πως είναι λίγο αργά απόψε γι'αυτό.
Ίσως κάποια μέρα σύντομα.
Σίγουρα.
Θες να πείς πως θα πνιγούμε?
Κοίτα πως ανεβαίνει το νερό.
Πρέπει να είναι η ουρά του χαρταετού που φτιάξαμε για τον Μάικλ!
Θυμάσαι?
Γλίστρησε απο τα χέρια του και έφυγε μακριά.
Ο χαρταετός! Γιατί να μη σε πάει? Και τους δυό μας!
Δεν γίνεται να μας κρατήσει και τους δύο! Προσπάθησαν ο Μάικλ και ο Κέρλι.
Δεν φεύγω χωρίς εσένα Πήτερ.
Άς τραβήξουμε κλήρο να δούμε ποιός θα μείνει.
Κι εσύ, ένα κορίτσι? Ποτέ!
'Ετοιμη Ουέντι?
Πήτερ!
Μην το αφήσεις Ουέντι!
Πήτερ, φοβάμαι!
Kρατήσου Ουέντι!
Το να πεθάνει κανείς θα ήταν φοβερή περιπέτεια!
Χαίρομαι που ήρθες.
Δεν έχω χάσει καμμιά πρεμιέρα.
Υποθέτω,
ότι έμαθες για τον Γκίλμπερτ και μένα.
Ναι.
Μεγάλο σκάνδαλο.
Πώς είσαι?
Kαλά είμαι.
Εσύ πως είσαι?
Εγώ λυπάμαι.
Μη λυπάσαι.
Χωρίς αυτή την οικογένεια δεν θα έγραφες ποτέ κάτι τέτοιο.
Τους χρειάζεσαι.
Αντίο.
Kύριε Μπάρυ.
Kυρία Σνόου.
Σας ευχαριστώ πολύ. 'Ηταν η καλύτερη βραδιά που έχω περάσει ποτέ στο θέατρο!
Kαλοσύνη σας. Ευχαριστώ πολύ.
Πού είναι απόψε ο κύριος Σνόου?
Δυστυχώς μας άφησε.
Kαι θα διασκέδαζε τόσο πολύ απόψε!
Οι πειρατές, οι ινδιάνοι...
'Ηταν ένα μικρό αγόρι και ο ίδιος ξέρετε.
Μέχρι το τέλος.
Λυπάμαι πολύ. Εσείς είστε καλά?
Τώρα είμαι μια χαρά, σας ευχαριστώ.
Υποθέτω πως όλα οφείλονται στον κροκόδειλο με το ρολόι τελικά, έτσι δεν είναι?
Ο χρόνος μας κυνηγάει όλους, έτσι δεν είναι?
Πολύ σωστά, κυρία Σνόου.
- Το ποτό σου θεία. - Σε ευχαριστώ.
Να μη σας ενοχλώ.'Εχετε τόσους φίλους που σας περιμένουν.
- Χάρηκα που σας είδα. - Kι εγώ.
Και πάλι, λυπάμαι για την απώλειά σας.
- Ο κύριος Μπάρυ ήταν αυτός? - Ναι.
- Συγχαρητήρια κύριε Μπάρυ. - Συγχαρητήρια!
Πως σου φάνηκε?
Έγραψες για το καλοκαίρι που περάσαμε μαζί,ε?
- Ναι. - Για όλους μας.
Ναι.
Σου άρεσε?
Είναι μαγευτικό. Ευχαριστώ.
Εγώ πρέπει να σ'ευχαριστήσω. Σ'ευχαριστώ Πήτερ.
Αυτός είναι ο Πήτερ Παν. Τι υπέροχα!
Αλήθεια, εσύ είσαι ο Πήτερ Παν? Πρέπει να σ'αρέσουν πολύ οι περιπέτειες!
Είναι αλήθεια! Δεν έχει σκιά!
Δεν είμαι εγώ ο Πήτερ Παν.
Αυτός είναι.
Δεν είδες βελτίωση από την τελευταία φορά που ήρθα?
'Οχι.
Πέρασε καθόλου ο Τζέιμς σήμερα μητέρα?
Δρ. Μπράιτον, μπορώ να σας μιλήσω?
Με συγχωρείτε.
Δεν πιστεύω να τον κρατάς μακριά μου, ε?
Για να πω την αλήθεια, ήλπιζα πως θα ερχόταν.
Kαι θα απέδειχνε ότι είχα λάθος.
Τώρα βέβαια με την επιτυχία που είχε το έργο του, όλο το Λονδίνο θα χτυπάει την πόρτα του.
Ειλικρινά λυπάμαι, αγάπη μου.
- Τι είναι? - Είναι μυστικό.
- Μάικλ! - Δεν είπα τίποτα!
Μαμά, μπορείς να έρθεις κάτω για λίγο?
Kαι βέβαια δεν μπορεί! Μα τι λες Τζώρτζ?
Για να πω την αλήθεια, μια βόλτα μέχρι κάτω θα της κάνει καλό.
- Τι συμβαίνει? - Περίμενε και θα δεις!
Είναι θεατρικό έργο!
'Οχι ένα απλό θεατρικό έργο Μάικλ. Είναι "Το" έργο!
Πρέπει να συμβιβαστούμε λίγο όμως.
Το περισσότερο θα πρέπει να το φανταστούμε.
- Κι έτσι πρέπει νά'ναι.. - Έτσι πρέπει, σωστά.
'Οποτε είστε έτοιμοι!
Δεν θα πάω για ύπνο! Δεν θα πάω! Δεν θα πάω!
Νταντά. Δεν πήγε ακόμα 6 η ώρα! Δύο λεπτά ακόμα!Σε παρακαλούμε!
Γνωρίζεις νεράιδες Πήτερ?
Ναι, αλλά οι πιό πολλές έχουν πεθάνει.
Bλέπεις Ουέντι,
όταν το πρώτο μωρό γέλασε για πρώτη φορά,
το γέλιο έγινε χιλιάδες κομμάτια που σκορπίστηκαν παντού
και από αυτό γεννήθηκαν οι νεράιδες.
Kαι τώρα κάθε φορά που γεννιέται ένα μωρό,
το πρώτο του γέλιο γίνεται νεράιδα.
Τότε πρέπει να υπάρχει μια νεράιδα για κάθε αγόρι και κορίτσι.
Πρέπει αλλά δεν υπάρχει?
Ω, όχι...
Τα παιδιά πλέον ξέρουν πολλά
και δεν πιστεύουν στις νεράιδες.
Kαι κάθε φορά που ένα παιδί λέει πως δεν πιστεύει στις νεράιδες,
πεθαίνει κι από μία.
Ποιός είναι?
Οι Ρέντσκινς ηττήθηκαν?
Η Ουέντι και τα αγόρια πιάστηκαν αιχμάλωτοι από τους πειρατές?
Θα τη σώσω! Θα τη σώσω!
Είναι το φάρμακό μου.
Δηλητηριασμένο? Ποιός το δηλητηρίασε?
Τι?
Ω Τινκ,ήπιες το φάρμακό μου?
Kαι ήταν δηλητηριασμένο?
Το ήπιες για να μου σώσεις τη ζωή.
Τίνκ?
Πεθαίνεις?
Το φως της γίνεται θαμπό.
Αν σβήσει, σημαίνει ότι πέθανε.
Μιλάει τόσο σιγά που δεν μπορώ να καταλάβω τι μου λέει.
Λέει πως νομίζει ότι θα γίνει καλά,
αν τα παιδιά πιστέψουν και πάλι στις νεράιδες!
Εσείς! Πιστέυετε στις νεράιδες?
Πείτε γρήγορα ότι πιστεύετε.
Αν πιστεύετε,χτυπήστε παλαμάκια!
Πιο δυνατά!
Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε!
Αυτή είναι η Χώρα του Ποτέ.
Τόσες τέλειες μέρες...
Είχα αρχίσει να πιστεύω πως θα κρατούσαν για πάντα.
Σταμάτα επιτέλους!
Δεν θα έμενε μαζί σου για πάντα!
Είχε άντρα... τον πατέρα μου.
Ποτέ δεν νοιάστηκε για σένα όπως νοιαζόταν για εκείνον!
Δεν προσπαθώ να πάρω τη θέση του πατέρα σου Πήτερ.
Δεν θα μπορούσα.
Kαλύτερα να τον αφήσεις να φύγει.
Τζώρτζ,
πας τα παιδιά στο σπίτι? Θα έρθω κι εγώ σε λίγο.
Λυπάμαι πολύ.
Kατέστρεψα ό,τι άγγιξα σ'αυτή την οικογένεια.
Σταμάτα να δίνεις τόση αξία στον εαυτό σου!
Ο Πήτερ θρηνεί. Δεν έχει σχέση με σένα αυτό.
'Ισως αν περνούσα λίγο περισσότερο χρόνο μαζί του
'Οχι κύριε Μπάρυ. Δεν θα ήταν αρκετό.
Αν λίγος ακόμα χρόνος είναι αυτό που μπορείτε να του δώσετε,
καλύτερα να τον αφήσετε ήσυχο.
Ξέρω ότι δεν με συμπαθείτε πολύ κυρία Ντού Μάριερ,
και το σέβομαι απόλυτα.
Αλλά αγαπούσα πολύ την κόρη σας και αγαπώ και τα παιδιά.
Kαι πιστέυω ότι τώρα μ'έχουν ανάγκη.
Αλήθεια?
Για πόσο καιρό?
Τι εννοείτε?
Η Σύλβια ήθελε δύο ανθρώπους για κηδεμόνες των παιδιών της.
Εσάς κύριε Μπάρυ και εμένα.
Τι έχετε να πείτε γι'αυτό?
Θα σεβαστώ την επιθυμία της κόρης μου.
Kάτι που θα έπρεπε να είχα κάνει όσο ήταν ακόμα ζωντανή.
Αν όμως αισθάνεστε πως δεν είστε έτοιμος για μια τέτοια δέσμευση,
σας διαβεβαιώ πως μπορώ και μόνη μου να φροντίσω τα παιδιά.
'Εχετε την εντύπωση οτι μπορώ να τους εγκαταλείψω?
Kάθησε Πήτερ.
Η μαμά κόλλησε όλες τις σελίδες.
Μετά πού το έσκισα.
Kαι όταν είδα το έργο σου άρχισα να γράφω πάλι,
και τώρα δε μπορώ να σταματήσω.
Θα ήταν πολύ χαρούμενη αν το μάθαινε.
'Ακου! Μόλις μίλησα με τη γιαγιά σου.
Kαι θα μείνω... για πάντα.
Συγγνώμη που ήμουν τόσο απαίσιος.
Δεν πειράζει.
Απλά... πίστευα πως θα ήταν εδώ για πάντα.
Kι εγώ.
Στην πραγματικότητα όμως,
είναι εδώ.
Γιατί βρίσκεται σε κάθε σελίδα της φαντασίας σου.
Θα την έχεις εκεί για πάντα. Για πάντα.
Ναι, αλλά γιατί έπρεπε να πεθάνει?
Δεν ξέρω αγόρι μου.
'Οταν σκέφτομαι τη μητέρα σου,
πάντα θα θυμάμαι πόσο ευτυχισμένη ήταν,
όταν καθόταν στο σαλόνι,
και παρακολουθούσε το θεατρικό για την οικογένειά της,
για τα αγόρια της,που δεν μεγάλωσαν ποτέ.
Πήγε στη Χώρα του Ποτέ.
Kαι μπορείς να την επισκεφθείς όποτε θες.
Άν απλά πας εκεί εσύ ο ίδιος!
Πώς?
Με το να πιστεύεις, Πήτερ. Μόνο πίστευε.
Την βλέπω...!
subs edited by babis-padova